“Reclasseren kunnen we niet alleen, daar hebben we zorg bij nodig”

Ilonka Verkade - Beleidsadviseur SVG

Vaak leidt een justitiabele aan dusdanig ernstige psychiatrische en/of psychische problematiek, dat het wenselijk is dat hij of zij hiervoor behandeld wordt. Denk bijvoorbeeld aan een verslaving of persoonlijkheidsstoornis. De rechter kan daarom als onderdeel van een (voorwaardelijke) straf of maatregel, een vorm van forensische zorg opleggen. De reclassering adviseert de rechter over de vraag óf, en zo ja, welke, forensische zorg nodig is. Ruim twee derde van de SVG cliënten wordt op die manier toegeleid naar zorg.

Ilonka Verkade, beleidsadviseur op het landelijk bureau van de SVG, legt uit wanneer en hoe cliënten van de verslavingsreclassering te maken kunnen krijgen met forensische zorg.

Wat is forensische zorg?
“Forensische zorg is geestelijke gezondheidszorg, verslavingszorg en zorg voor verstandelijk beperkten in een strafrechtelijk kader. Dat wil zeggen dat de zorg meestal opgelegd wordt door een rechter. Grofweg kan forensische zorg onderverdeeld worden in ambulante zorg, klinische zorg en begeleid wonen.”

Waarom is toeleiding naar zorg zo belangrijk voor de doelgroep van de SVG?
“Al onze cliënten hebben te maken met verslaving of middelengebruik en een groot deel kampt daarnaast met psychische of psychiatrische problemen. Om de kans op recidive te verkleinen, willen we een zo compleet mogelijk plan van aanpak leveren. Dat kunnen we niet alleen, daar hebben we de zorg vaak bij nodig. Ons credo luidt niet voor niets ‘reclasseren met zorg’. Als we iemand alleen behandelen voor een verslaving en de andere problematiek laten liggen, dan kun je wachten op een terugval. Door forensische zorg op te laten nemen in een vonnis, creëren we een stok achter de deur. Hiermee vergroten we de kans dat een cliënt zijn leven weer op de rit krijgt.”

Hoe bepaalt een reclasseringswerker of er forensische zorg nodig is?
“Nadat iemand als verdachte van een bepaald delict is aangemerkt, krijgt een adviseur van de reclassering de opdracht om een advies over deze verdachte te schrijven. Dit advies wordt gebaseerd op gedegen onderzoek: een combinatie van dossierinformatie, gesprekken met de cliënt en het afnemen van een risicotaxatie zoals de RISc. Wanneer uit het onderzoek geen eenduidige conclusie komt, kan eventueel nog verdiepingsdiagnostiek bij een psycholoog of psychiater aangevraagd worden. Als blijkt dat forensische zorg nodig is, wordt er een indicatie gesteld. Bij ambulante zorg bepaalt de reclasseringswerker welke zorg passend is. Bij klinische zorg doet  het Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie (NIFP) dit na aanmelding van de reclassering. De rechter beslist uiteindelijk of de zorg ook daadwerkelijk in het vonnis wordt opgenomen.”

Wat als iemand niet behandeld wil worden?
Als forensische zorg als bijzondere voorwaarde is opgelegd, dan moet de cliënt de voorwaarde nakomen. Doet hij dit niet, dan kan de reclassering teruggaan naar de rechtbank. De rechter kan dan vervolgens beslissen om de voorwaardelijke straf of maatregel alsnog ten uitvoer te leggen.

Ilonka Verkade is als beleidsadviseur werkzaam op het Landelijk Bureau van de SVG. Ze houdt zich bezig met het ontwikkelen en verbeteren van de processen op het gebied van forensische zorgtoeleiding. Daarnaast onderhoudt ze contacten met zorgaanbieders en biedt ze ondersteuning bij moeilijke casussen.

Kijk voor meer informatie op www.forensischezorg.nl



© Copyright 2018 Stichting Verslavingsreclassering GGZ | Privacyverklaring | Realisatie BenedenBoven