Wet op Reclassering
Op 5 november 2007 heeft de SVG een eigen voorstel voor een wet op de reclassering gepresenteerd. De wet is reeds lang beloofd, maar blijft vooralsnog uit. Terwijl het echt nodig is de reclassering te versterken. Ten eerste door (weer) te erkennen dat straf en behandeling aan elkaar gekoppeld horen te zijn. Ten tweede door te snoeien in het struikgewas van regels, waardoor de reclasseringswerker zijn werk niet meer kan doen. De SVG heeft zich met haar wet gebaseerd op adviezen van diverse wetenschappers en mensen uit de praktijk, alsmede op recente onderzoeken en publicaties van onder meer het WODC, de RMO en de RSJ. Deze geven aan dat de recidive alleen vermindert als aan de straf ook behandeling wordt gekoppeld. De laatste jaren zijn de mogelijkheden hiertoe sterk ingeperkt. Terwijl ruim 50% van de gedetineerden en reclassenten verslaafd is en er meestal sprake is van psychiatrische problematiek. In de SVG wet krijgt de reclassering dan ook weer een ruimere taakopdracht: niet alleen werken in opdracht van de officier of rechter, maar ook zelfstandig kunnen handelen als dit in het kader van de veiligheid en de herintegratie van belang is. Daarnaast doet de SVG voorstellen voor ontbureaucratisering en worden tegelijkertijd alternatieven gegeven die leiden tot een werkbare wijze van verantwoording en sturing. Ook hiervoor geldt dat gebruik is gemaakt van recente inzichten zoals deze onder meer zijn geuit door de WRR, Raad van State en de Eerste Kamer: toetsen waar nodig en verantwoorden achteraf. Deze voorstellen zijn ook ruimer toepasbaar voor andere publieke sectoren. Naar het SVG voorstel van wet |