Het reclasseringswerk in Nederland wordt uitgevoerd door drie organisaties:
- Reclassering Nederland (RN)
- Stichting Verslavingsreclassering GGZ (SVG)
- Het Leger des Heils Jeugdzorg en Reclassering (LdH JZ&R)
De drie organisaties verschillen van elkaar wat betreft geschiedenis, visie, omvang, structuur en manier van werken. Maar in de praktijk werken ze nauw met elkaar samen.
Meerwaarde
De drie reclasseringsorganisaties vormen samen een publiek bestel op private grondslag (op basis van de Wet Justitiesubsidies en de Reclasseringsregeling uit 1995). Een cliënt moet worden toebedeeld aan de instelling die hem of haar de meeste meerwaarde kan bieden. Hierbij staat het hoofdprobleem van de cliënt centraal. Dit is in de zogenoemde Bilthoven-criteria (1995) geregeld.
Verdeling
Is er sprake van problematisch gedrag in relatie tot de verslaving? En is er een relatie tussen delict en verslaving? Dan wordt de cliënt toebedeeld aan de SVG. Het Leger des Heils verleent hulp aan dak- en thuislozen. Dat is ongeveer 10% van alle reclasseringscliënten. Voor de overigen is Reclassering Nederland de aangewezen partij.
Samengevat
In de tabel zijn enkele relevante kenmerken van de organisaties samengevat (de getallen zijn afgerond):
| Budget Justitie | Medewerkers | Organisatie |
| Reclassering Nederland | 60% | 1.500 | Landelijk kantoor en 10 regio's met 35 units en 12 werkstrafunits |
| SVG | 31% | 700 | Landelijk kantoor en 25 afdelingen binnen (vnl.) GGZ/VZ |
| Leger des Heils JZ&R | 9% | 220 | Landelijk kantoor en 10 units |